Etna'nın yamacında saklambaçRemothered: Red Nun's Legacy

İnsanı korkutan ne? Bir canavar mı, yoksa o canavarın nerede olduğunu bilmemek mi? Dolabın aralığından koridoru gözetlerken duyduğunuz ayak sesi, bence bütün kanlı sahnelerden daha etkilidir. Peki aynı saklambacı üçüncü kez oynadığınızda da yüreğiniz ağzınıza gelir mi? Ne yazık ki her zaman gelmiyor. Stormind Games'in serinin son halkası olarak sunduğu Remothered: Red Nun's Legacy de bu sorunun tam ortasında duruyor.

Oyun 27 Ekim'de dijital olarak çıktı. PC'de Steam, Epic ve GOG'da satılıyor, konsolda PS5 ile Xbox Series X|S'te bulunuyor. Switch 2 sürümü listelerde görünüyor ama tarihi konusunda kaynaklar anlaşamıyor, o yüzden ona şimdilik güvenmeyin. Seri Tormented Fathers ve Broken Porcelain'den sonra burada kapanıyor. Stormind oyunun tek başına oynanabileceğini söylüyor (bu iddiaya birazdan döneceğiz).

Hikâyede Susan adında bir anne var. Sicilya'da kaybolan altı kızdan biri onun kızı. İz sürerken önce Etna Dağı'ndaki çürümekte olan Ashmann villasına, oradan da Cristo Morente manastırına, yani Kızıl Rahibe efsanesinin doğduğu yere varıyor. Volkanın gölgesinde bir villa, bir manastır ve kayıp kızlar... Folk-horror için bundan iyi malzeme zor bulunur, kabul edelim.

Şimdi biraz da oyunun nasıl işlediğinden bahsedelim. Remothered, üçüncü şahıs kameradan oynanan bir survival horror. Temeli de serinin başından beri aynı: sizi kovalayan stalker'lardan saklanmak, kaçmak, gerektiğinde melee bir hamleyle kendinizi kurtarmak. Bu oyunun getirdiği yenilik hipnoz güçleri. Retrocognition ile geçmişte olanları görüyorsunuz. Mirror yetenekleri gizli geçitleri açıyor. Moth manipulation, yani güvelerle oynamak da mekânı değiştirmeye yarıyor. Bunlara bulmacalar, ipuçları ve anahtar eşyalar ekleniyor. Kâğıt üzerinde zengin bir paket bu.

Oyunun en güçlü yanı konusunda herkes hemfikir: atmosfer. Eleştirmenlerin neredeyse hepsi folk-horror sanat yönetimini öven sözlerle başlıyor. Ses tasarımına ve müziğe de ayrı bir parantez açıyorlar. Müzikler Silent Hill'in Akira Yamaoka'sından, yanında da Aram Shahbazians var. Basında adı geçen seslendirme kadrosunda Cissy Jones ile Maggie Robertson bulunuyor ve seslendirme de övgü alıyor. Üçlemenin hikâyesini tatmin edici biçimde bağladığı da sık söylenenler arasında. Yani oyunun vitrini sağlam. Etna'nın tozlu villası, kulağınızda Yamaoka'nın o tanıdık, içinizi kemiren tınıları... Atmosfer var mı sorusunun cevabı açık bir evet.

Korku oyununda cebiniz doluysa gerilim cebinizden akıp gider.

Gelelim asıl derde. Bir saklambaç oyununun bütün varlığı kovalayan tarafın ne kadar ürkütücü olduğuna bağlıdır. Raporlar burada tökezlendiğini söylüyor. Stalker yapay zekâsının tutarsız davrandığı, kovalamacaların düz ve heyecansız geçtiği anlatılıyor. Üstüne malzeme bol, zorluk da affedici. Elinizde bu kadar imkân varken neden korkasınız ki? Korku oyununda cebiniz doluysa gerilim cebinizden akıp gider. Hipnoz güçleri için de benzer bir şikâyet var: kâğıt üzerinde yaratıcı görünseler de pratikte belirli yerlerde belirli kapıları açan anahtarlar gibi çalışıyorlarmış. Tasarımın çizgisel ve temkinli olduğu, sonlara doğru gelen sürprizin de önceden sezildiği söyleniyor. Bir de şu var: Stormind tek başına oynanabilir dese de eleştirmenlerin bir kısmı önceki iki oyunu bilmeyenin hikâyede kaybolduğunu yazıyor. Son halkada hikâyeye bu kadar yaslanan bir oyun için bu küçük bir kusur sayılmaz.

Rakamlara gelince, tablo henüz çok ince. Steam'de çıkıştan bir gün sonra yalnızca 19 kullanıcı yorumu vardı. Bunların yüzde 89'u olumlu, etiket de "Positive". 19 kişiyle maç kadrosu kurulur ama hüküm verilmez (bence). Metacritic'te PC sürümü dört eleştiriden 71 almış: 75, 75, 70 ve 65. Bu dört yazının üçü İtalyan yayınlarından. PS5 sürümü de yine dört yazıyla 73'te duruyor ve henüz kullanıcı puanı yok. Ortalamayı yukarı çeken şey atmosfer ve ses, aşağı çeken şey de korkmayan korku. Sayıların tam bunu söylediği belli.

Pratik uyarılara geçelim, çünkü bunlar da hükmün parçası. PC'de en az Windows 11 x64, 16 GB RAM ve RTX 2070 Super ya da RX 5700 XT isteniyor. Önerilen sistemde bellek 24 GB'a, ekran kartı RTX 3080 Ti ya da RX 6900 XT seviyesine çıkıyor. Diskte de 50 GB yer ayırın. Yetmişlerin canlısı bir bilgisayarcı bu rakamları görse bayılırdı herhalde (ben de bayılmadım değil). Arayüz ve altyazı Türkçe dahil 13 dilde var, ama tam seslendirme yalnızca İngilizce. Steam'de fiyat 29,99 dolar. Soundtrack 6,99, artbook 2,99 dolar olarak ayrı satılıyor. Konsol ve Türkiye fiyatlarını doğrulayamadık. PEGI 18, yani küçük kardeşin eline vermeyin. Bir not daha: resmî sitede Tormented Fathers ve Broken Porcelain'in remaster sürümleri 2027'nin ilk çeyreği için "yakında" diye duruyor.

Puan neden 68? Daha yukarı çıkmıyor, çünkü survival horror'da her şey kovalanırken hissettiğiniz o soğuk tere bağlı. Anlatılanlara bakılırsa Red Nun's Legacy o teri pek akıtmıyor: sersem bir stalker, dolu bir çanta ve kapı açmaktan öteye geçmeyen güçler var. Daha aşağı da inmiyor, çünkü atmosferi, müziği ve seslendirmesi gerçekten iyi, üçlemeyi de düzgün bir yere bağlıyor. 30 dolarlık bir fiyatla bu vitrine ödenen para boşa gitmiş sayılmaz.

Remothered: Red Nun's Legacy bir hikâye olarak yerine oturan, bir korku oyunu olarak ise yarı yolda kalan bir iş. Yamaoka'nın adını gördünüz diye Silent Hill'in boğucu gerilimini beklemeyin, müzik o ayarda ama oyun değil. Seriyi baştan beri izliyorsanız Susan'ın hikâyesinin sonunu görmek için alın. Seriye yeniyseniz önce o remaster'ları bekleyin, sonra Etna'ya tırmanın.