Silent HillTownfall

Bir korku oyununu korkunç yapan nedir? Ekrana fırlayan yaratık mı, yoksa ondan önceki uzun, sessiz bekleyiş mi? Bence ikincisi, ve bunu kanıtlamak için uzağa gitmeye gerek yok. Canavarı gösterdiğiniz anda korku biter, geriye bir dövüş kalır. Göstermediğiniz sürece oyuncunun kafası sizin yerinize çalışır, üstelik bedavaya. Silent Hill serisi uzun zamandır bu ucuz ama dâhice numaraya yaslanıyor, numaranın adı da belli: sis. Silent Hill: Townfall bu sisi alıp bambaşka bir yere, İskoçya açıklarında bir adaya taşıyor.

Önce künye. Oyunu Glasgow'daki bağımsız stüdyo Screen Burn (eski adıyla No Code) geliştirdi, Konami ile Annapurna Interactive birlikte yayımladı. Oyun 24 Eylül'de PlayStation 5 ve PC'de (Steam ve Epic Games Store) çıktı. Steam sayfası 23 Eylül diyor, sanırım saat farkından. Xbox sürümü yok, duyurulmuş bir planı da yok. Kahramanımız Simon Ordell, sisle kaplı St. Amelia adasına "işleri yoluna koymak" için dönüyor. Tahmin edeceğiniz gibi koyamıyor, onun yerine kendi geçmişini kazıyıp çıkarıyor. Konami oyunu kendi içinde tamamlanan, tam boy, birinci şahıs bir psikolojik korku oyunu diye tanımlıyor. Yani adında Silent Hill var ama o kasabaya uğramıyorsunuz (adında "Town" geçmesine rağmen, evet). Basında adanın Fife'taki St Monans'tan esinlendiği, hikâyenin de 1996'da geçtiği yazıldı. Konami bunları doğrulamadı, siz de şimdilik söylenti diye okuyun.

Oyunun asıl fikri CRTV. Cebe sığan küçük bir televizyon bu. Kararsız sinyallere ayar çekiyorsunuz, karlanmanın arasından bir şeyler beliriyor. Kâğıt üstünde çok akıllıca bir alet: serinin eski radyosu yaklaşanı duyururdu, bu ise görünmeyeni göstermeye talip. Steam'de olumlu yazan oyuncuların en sık andığı şey de bu. Sinyal kovalamanın hem bulmacalara hem atmosfere işlendiğini, aletin süs olarak kalmadığını anlatıyorlar. Eleştirmenlerle oyuncuların hemfikir olduğu ikinci nokta ada. Sisli İskoç kasabası oyunun en güçlü kozu sayılıyor. (İskoçya'yı sisle anlatmak, İstanbul'u trafikle anlatmaya benziyor: kolay ama yanlış değil.) Bence bir korku oyununu ayakta tutan şey önce mekândır, Townfall da mekânı tutturmuş görünüyor.

Stealth'e yaslanan bir oyunun stealth'i yorması, bir kahvecinin kahveyi yakması gibi bir şey.

Gelelim kusurlara. Silah ve alet sayısı bilerek az tutulmuş. Kaçmayı merkeze koyan bir tasarımda bu doğru bir karar. Ama kaçmayı merkeze koyduysanız o kaçış iyi işlemeli. Konami oynanışı gergin kaçışlar, telaşlı dövüşler ve hikâyeye bağlı bulmacalar diye tarif ediyor. Oyuncuların şikâyetleri de tam bu ilk ikisinde toplanıyor: gizlenme bölümleri bir süre sonra kendini tekrar ediyor, kaçamadığınız yerde başlayan dövüş ise hantal. Tekrar, korkuyu rutine çeviriyor. Hantal dövüşün yaptığı da gerilimi sinire çevirmek. Korku oyununda tekrar ölümcüldür. Aynı türden bir yaratıktan üçüncü kez aynı biçimde saklandığınızda artık korkmazsınız, sıkılırsınız (ve gözünüz saate kayar). Stealth'e yaslanan bir oyunun stealth'i yorması, bir kahvecinin kahveyi yakması gibi bir şey.

Sayılar da bu ikiliği gösteriyor. OpenCritic'te seçkin eleştirmenlerin ortalaması 80, eleştirmenlerin %78'i oyunu öneriyor. Notlar 10 üzerinden 6,5 ile 9 arasında dağılıyor, Metacritic ortalaması da 81 civarında veriliyor. Oyuncular daha serin. Steam'deki 2.501 İngilizce yorumun %71'i olumlu. Bütün diller hesaba katılınca üçüncü parti takipçiler Ekim'de %65–68 aralığını gösteriyordu. Eleştirmenin beğenisiyle parasını veren oyuncununki arasında on puana yakın bir boşluk var. Bence o boşluğun adı tekrar eden stealth. Eleştirmen oyunu bir kez ve hızlıca bitirip atmosferi hatırlıyor, oyuncu ise aynı saklambacı akşam akşam yeniden oynuyor.

Biraz da cüzdandan konuşalım. Steam'in Japonya mağazasında Standart sürüm 7.480 yen, Deluxe sürüm 8.580 yen. Dolar ve avro fiyatlarını resmî bir kaynaktan doğrulayamadık, kendi mağazanıza bakın. Deluxe'teki fark size dijital bir artbook, soundtrack, Simon için alternatif bir kıyafet ve 48 saat erken erişim veriyordu. Oyun çıktığına göre erken erişimin artık hiçbir anlamı kalmadı. Bugün Deluxe'ü almak için soundtrack'e gerçekten âşık olmanız gerek. Benim tavsiyem Standart'ı almanız, aradaki parayı da iyi bir kulaklığa saklamanız. Sisli bir adaya kulaklıksız gidilmez (bence).

Puan neden daha yüksek değil? Çünkü oyunun kendi tanımı kaçışı ve dövüşü merkeze koyuyor, oyuncuların en çok yakındığı da tam bu ikisi. Bir oyunu yapmak istediği şeyle ölçerseniz Townfall'un omurgası sağlam ama eklemleri gıcırdıyor. Neden daha düşük değil? Çünkü CRTV gerçek bir fikir, ada gerçek bir yer gibi duruyor ve korku türünde atmosferi tutturamayan bir oyunun hiçbir şeyi tutmaz. Townfall en zor olanı tutturmuş, kolay sanılanda tökezlemiş.

Townfall atmosferiyle serinin adını hak ediyor, oyun olarak ise o adın gölgesinde biraz soluk kalıyor. Serinin klasiklerinin yanına koymayın, ama kasabadan uzaklaşmayı göze aldığı için cesur bir deneme sayın. Sisi, sessizliği ve kafa yormayı seviyorsanız alın. Saklambaçtan çabuk sıkılıyorsanız bir indirimi ve belki birkaç yamayı bekleyin.