OpenAI Agents API: Codex'in iskeleti kiralığa çıktı

Yapay zekâ ajanı yazmaya kalkan geliştiricilerin çoğu aynı şeyden yakınır: modeli çağırmak kolay, gerisi zor. Ajanın hangi adımda olduğunu tutmak, bağlam penceresi dolunca neyin atılıp neyin kalacağına karar vermek, yarıda kopan bir işi kaldığı yerden sürdürmek, kodu kimsenin makinesini yakmadan çalıştırmak... Bunların hiçbiri modelin işi değil ama hepsi sizin başınıza kalıyor. OpenAI 10 Eylül 2026'da bu yükü üstlenmeyi öneren bir ürünü genel betaya açtı: Agents API. Lansmanın üzerinden bir buçuk ay geçti, ilk haber heyecanı da durulmuş durumda. Şimdi neyin satıldığına sakin kafayla bakabiliriz.

Baştan söyleyeyim: bu yazı OpenAI'ın geliştirici belgelerine ve lansman üzerine çıkan haberlere dayanıyor. API'yi bu dosya için kurup çalıştırmadık. Aşağıda "yapıyor" dediğim her şey belgelerde "yapar" diye yazanlardır.

Ne satılıyor?

Kısa tanım şöyle: OpenAI, Codex'in arkasında çalışan harness'ı (koşum takımı da diyebilirsiniz; modeli çevreleyen, döngüyü yürüten, araçları çağırıp sonucu geri besleyen iskelet) bir API olarak açıyor ve onu kendisi işletiyor. Oturumları, orkestrasyonu, bağlam sıkıştırmayı (context compaction, eski konuşmayı kısaltıp yer açma) ve hatadan kurtarmayı OpenAI üstleniyor. Araçları siz veriyorsunuz, ajanın nerede çalışacağını da siz seçiyorsunuz.

Bu ayrım önemli. Bugüne kadar OpenAI'dan aldığınız şey aslında bir modeldi. Döngüyü siz yazardınız, üstüne hangi kütüphaneyi koyacağınızı da siz seçerdiniz. Şimdi döngünün kendisi bir servis oldu. Geliştirici basınında (MarkTechPost, AI Weekly ve birkaç geliştirici blogu) bu yüzden ürün, OpenAI için büyük bir platform adımı olarak okunuyor. Yazarların ortak noktası şu: orkestrasyonu, sıkıştırmayı ve kurtarmayı her ekibin kendi kafasına göre yeniden yazma devri kapanıyor olabilir.

Beta etiketi süs olsun diye konmamış. REST tarafında her isteğe OpenAI-Beta: agents=v1 başlığını eklemeniz gerekiyor, SDK'larda da her şey client.beta.agents altında duruyor. Yani bu arayüz değişebilir. Değişirse de kimse size özür mektubu yazmayacak.

Dört kavram, bir de sandbox

Belgeler sistemi dört parçaya ayırıyor:

Agent: Ajanın tanımı. Hangi model, hangi talimatlar, hangi araçlar ve hangi MCP sunucuları kullanılacağı burada yazılır.

Environment: İsteğe bağlı bir sandbox ya da bilgisayar. Ajan dosyalarla burada çalışır, skill'lerini buradan okur, komutlarını burada yürütür.

Session: Ajanın kalıcı bir örneği. Turlar arasında durumunu korur, kesilince kaldığı yerden devam eder.

Events/items: İçeri giren ve dışarı çıkan her şey.

Bu tasarım oldukça temiz. "Ajan" ile "ajanın o anki çalışması" birbirinden ayrılmış. Aynı tanımdan istediğiniz kadar session açabiliyorsunuz.

Harness'ın yapabildikleri belgelerde uzun bir liste halinde duruyor. Sandbox içinde komut ve kod çalıştırıyor. MCP sunucularına HTTP üzerinden bağlanıyor. İş sürerken araya girip ajanı yönlendirmenize izin veriyor (steering; ajan yanlış yola saparsa işi baştan başlatmanız gerekmiyor). Geçmiş işi toparlayıp kısaltarak bağlamı yönetiyor. Alt ajanlara iş dağıtabiliyor: multi_agent ayarı ve onun içindeki max_concurrent_subagents ile aynı anda kaç alt ajanın koşacağını siz belirliyorsunuz. Sonucu akış (streaming) olarak alabiliyorsunuz. İsterseniz iş bitince ya da ajan sizden girdi beklediğinde bir webhook ile haber de alabiliyorsunuz. Belgelerdeki örnekte ayrıca programmatic_tool_calling ve web_search araçları da görünüyor.

Bağlam sıkıştırma meselesinde küçük bir parantez açayım. Programların bir zamanlar 64 kilobayta sığmak zorunda olduğunu bilirsiniz. Bugün bir modelin bağlam penceresi o belleğin binlerce katı, ama uzun soluklu bir ajan onu da dolduruyor. Dolduğunda biri karar vermek zorunda: neyi unutacağız? Eskiden bu kararı bellek haritası çizerek programcı verirdi, şimdi bir başka model veriyor. Gelişme bu mu, yoksa aynı derdin büyütülmüş hali mi, orasını siz düşünün. Neyse, konuya dönelim.

Ajan nerede çalışıyor?

Üç seçenek var. Birincisi OpenAI'ın barındırdığı sandbox: kurulumla uğraşmıyorsunuz, ücretini standart container fiyatından ödüyorsunuz. İkincisi kendi barındırdığınız ortam. Burada workspace_directory ve capability_directories ayarlarıyla ajana hangi klasörü göstereceğinizi ve skill'lerin nerede durduğunu söylüyorsunuz. Üçüncüsü ortak firmaların sandbox'ları. Lansman sayfasında Blaxel, Cloudflare, Daytona, DigitalOcean, E2B, Modal, Oracle, Runloop ve Vercel'in adının geçtiği bildiriliyor. Bu listeyi lansman yazısının kendisinden değil, arama sonuçlarındaki aktarımlardan biliyoruz. Bir firmaya bel bağlamadan önce OpenAI'ın sayfasından kendiniz kontrol edin.

Ekosistem tarafında bir ayrıntı daha var: OpenAI'ın belgeleri, Agents API üzerine kurulu bir AWS servisi olarak tanımlanan "Bedrock Managed Agents"a bağlantı veriyor. Yani harness yalnızca OpenAI'ın kendi kapısından satılmıyor. Belgelerdeki örnek uygulamalar da neyin hedeflendiğini açıkça gösteriyor: olay müdahale ajanı, Slack botu, veri analisti, GitHub issue araştırıcısı, belge inceleyici. Hepsi şirket içi, uzun süren, araç kullanan işler. Sohbet botu yazmak isteyen bunun için buraya gelmez.

SDK desteği geniş. Belgelerde JavaScript, Python, Go, Java ve Ruby örnekleri var, ham cURL de cabası. Modellere gelince, örneklerin hepsinde gpt-6-astra adlı model kullanılıyor ama desteklenen modellerin bir listesi YAYIMLANMAMIŞ. Her yeni modelle birlikte yeni yeteneklere sürümlü erişim sözü verildiğini yazan haberler var, ancak okuduğumuz belgelerde bunu doğrulayan bir cümle yok. Product Hunt'taki bir sayfa da harness'ın açık kaynak olduğunu iddia ediyor. OpenAI'ın hiçbir kaynağı bunu söylemiyor, o yüzden söylenti olarak kalsın.

Kaç para?

Agents API'nin kendisi için belgelerde ayrı bir ücret yazmıyor. Model kullanımı seçtiğiniz modelin API fiyatından faturalanıyor. OpenAI'ın kendi araçları standart fiyatlarından, OpenAI'ın barındırdığı sandbox'lar da standart container fiyatlarından ödeniyor. İlk bakışta adil görünüyor: harness için ayrı para istenmiyor. İyi de, faturanız neye göre şişecek? Alt ajan sayısını dörde çıkardığınızda, sıkıştırma için her özet çağrıldığında, her web araması yapıldığında sayaç dönüyor. Bu çağrıların ne kadarını harness'ın kendi kararıyla yaptığını önceden bilmek kolay değil. max_concurrent_subagents ayarını bu yüzden yalnızca hız düğmesi değil, aynı zamanda bütçe düğmesi olarak görün.

Asıl mesele: veri

Gelelim bu ürünü birçok şirket için kapıda bırakacak iki satıra. Belgelere göre veri yerleşimi (data residency) yalnızca ABD'de. Zero Data Retention, yani OpenAI'ın verinizi hiç saklamaması seçeneği, desteklenmiyor. Ve bu, sandbox'ı kendi makinenizde barındırsanız bile değişmiyor!

Bu son ayrıntıyı iyi okuyun, çünkü insanın içgüdüsü tersini söyler. "Kodu kendi sunucumda çalıştırırsam veri bende kalır" diye düşünürsünüz. Kalmaz. Session'ı OpenAI tutuyor, orkestrasyonu OpenAI yapıyor, bağlamı OpenAI özetliyor. Ajanın gördüğü her dosya parçası o döngüden geçiyor. Müşteri verisini Avrupa'da ya da kendi ülkesinde tutmakla yükümlü bir şirketseniz, bugünkü haliyle bu API'yi o veriye yaklaştırmamanız gerekiyor. Geliştirici basınında beta etiketinin yanında en çok anılan iki kusurun bu ikisi olması da şaşırtıcı değil.

Bir de ev ödevi: belgeler session'ların ve artifact'lerin silinebildiğini söylüyor. İşi biten oturumu MUTLAKA silin. Ajanınız bir müşterinin dosyalarını karıştırdıysa o artifact'lerin orada unutulup kalmasına izin vermeyin. Silme düğmesinin var olması, ona basıldığı anlamına gelmiyor.

Hüküm

Agents API, OpenAI'ın bugüne kadar geliştiriciye sattığı en iddialı şey. Bunu da doğru bir yerden yapıyor: herkesin kendi başına kötü yazdığı kısmı, yani döngüyü, kurtarmayı ve bağlam yönetimini, Codex'te sınanmış bir iskeletle değiştirmeyi öneriyor. Dört kavramlı model sade, sandbox seçimi esnek, ayrı bir harness ücreti istenmemesi de dürüst. Şirket içi, verisi hassas olmayan araçlar (bir issue araştırıcısı, bir iç doküman inceleyicisi) yazan ekipler için kendi orkestrasyonunu sıfırdan kurmak artık zor savunulur.

Ama iki koşulu var ve ikisi de pazarlıksız. Birincisi, beta başlığı olan bir arayüzün üzerine üretim sistemi kuruyorsunuz. İkincisi, veriniz ABD'de duracak ve saklanmayacağına dair hiçbir güvenceniz olmayacak. Kendi sunucunuz bunu değiştirmiyor. Bu iki satır kâğıt üstünde düzelene kadar, ürünün asıl hedeflediği büyük kurumsal işler için Agents API ancak bir deneme tahtası olabilir.

Siz kendi ajanınızı kurduysanız, nerede tıkandığınızı yazın. Beta etiketi kalktığında ya da veri yerleşimi genişlediğinde bu dosyayı yeniden açacağım. Şimdilik bu kadar, görüşmek üzere.