GodfleshDecay

Justin K. Broadrick vokallerin bir kısmını fıtıkla kaydetmiş, mixajı da ameliyattan sonra yapmış (bunu söylemek bile takdire değer). Godflesh yıllardır kimseye yaranmaya uğraşmadan aynı makineyi döndürüyor, Decay da bu makinenin sondan bir önceki turu. Bunu Relapse'in kendi biyografisi söylüyor. "Son albüm" diye manşet atanlara aldırmayın, bi tane daha geliyor (Broadrick bu sefer gitarın tremolo koluna döneceğini söylüyor, ne demekse?). Decay grubun onuncu albümü, Relapse'teki ilki. Kadro yine iki kişi. Gitar, makineler, vokal, bütün müzik ve sözler Broadrick'te, bas Ben Green'de. Şarkılar Purge (2023) seanslarından çıkma.

Albüm altı parça ve 41 dakika küsur sürüyor. Kapıyı 8:45'lik "Master and Slave" kırıyor. Eleştirmenlerin en çok sevdiği parça "Fear of Man". Kapanıştaki 11:38'lik "Consume Me" ise albümün en tuhaf, en cesur biçimi. Sorun da belli: bu şarkılar Purge'ün kardeşi diil, ikizi. PopMatters 10 üzerinden 7 vermiş ve tam bu yakınlığa takılmış. Treble kariyerin hakkını veren sağlam bir toparlama görüyor ama ileri atılmış bir adım görmüyor. mxdwn ise riflerin kendini tekrar ettiğinden, vokallerin gömüldüğünden ve noise bölümlerinin uzadığından şikâyetçi. Puanım 74, nedeni şu. 80'i geçmiyor, çünkü Purge'ün yanına koyunca yeni bir söz söylemiyor ve vokal mixajdaki yerini bulamamış. 65'e de düşmüyor, çünkü bu bir artık kayıtlar çuvalı diil. Bedeni artık bu müziği çalmaya izin vermeyen bir adam hiç taviz vermeden bitirmiş bu işi, "Consume Me" de bu kadar yaşlı bir grupta pek görülmeyecek bir risk alıyor.

Yeni bişey arıyorsanız burada yok. Godflesh arıyorsanız eksiksiz burada.

Hazır yeri gelmişken söylüm: dijitali 10 dolar, beyaz LP 27 dolar. 245 ve 358 adetlik renkli deluxe plaklar çoktan tükendi (koleksiyoncular uyumuyor). Yeni bişey arıyorsanız burada yok. Godflesh arıyorsanız eksiksiz burada. Alın, ama Purge evde yoksa önce ondan başlayın...